Rouwverhalen

Mama's Altaartje
Rouwverhalen · 20. juli 2022
Een kleine jongen zit op de stoep en tekent een poppetje. Hij laat zijn fantasie de vrije loop en hij tekent er een rokje aan. Hij is zijn moeder aan het tekenen en hij ziet dat ze nog geen lange haren heeft. Met felle strepen zet hij boos de haren van zijn moeder op het hoofd van het poppetje. Hij kijkt naar het resultaat, maar het is zijn mama niet.

Zomerland
Rouwverhalen · 20. juli 2022
“Wat is er mijn jongen?” en opa keek zijn kleinzoon aan. De jongen haalde zijn schouders op. “Niks”, zei hij verdrietig. Opa bukte zich en ging op zijn hurken voor de jongen te zitten. “Wat is er? Kom voor de draad ermee, vertel.” De jongen begon te huilen. “Ik mis mijn vader en moeder zo.” Opa nam de jongen in zijn armen en de jongen ging nog harder huilen. Opa troostte de jongen en nam de jongen dicht tegen zich aan op schoot.

Het bospad
Rouwverhalen · 20. juli 2022
Heel lang geleden woonde er een vrouw diep in het bos. Deze vrouw was heel gelukkig. Ze had alles wat zij zich maar konden wensen. Een lieve man, een prachtig huis, vier heerlijke kinderen, dieren om van te houden, werk en genoeg geld om van te leven. Iedereen was gezond, dus wat kon er gebeuren? De vrouw leefde erg gelukkig met alles wat ze bezat. Totdat er op een dag een man op haar deur klopte. De vrouw deed open en de man sprak: “Dag mevrouw, ik kom u halen.”

Een andere vader
Rouwverhalen · 07. mei 2022
‘Moeder”, zei haar dochter, wanneer gaan we naar de speeltuin?’ ‘Zo meteen, nog even de afwas afmaken en dan gaan we’, zei moeder. Het meisje stond met haar jas aan te wachtten. Moeder was bijna klaar toen de telefoon ging en nam op. ‘Ja”, daar spreekt u mee…Ohhh…Wat? Ja ik kom er aan…ja gelijk!’ zei ze. En ze legde de hoorn weer terug op het toestel. Moeder bleef nog even zitten. Ze was wit rond haar gezicht. Haar dochter had dit allemaal van een afstandje waargenomen en liep naar haar moeder

De vogel
Rouwverhalen · 07. mei 2022
Ik ken een vrouwtje dat op een dag uit het raam van haar huisje keek. Ze zag een prachtige vogel in de boom zitten die ze jaren geleden had gepland met haar zoontje, toen hij nog maar 8 jaar oud was. Het was een belangrijke boom voor haar. De boom had een herinnering bij zich en ze hield van deze boom. Haar zoontje was tijdens een ongelijk om het leven gekomen en haar verdriet was nog steeds niet gestild.

Blauwdruk van verdriet
Rouwverhalen · 07. mei 2022
Een vrouw keek door het raam naar buiten en zuchtte, het was nu alweer een jaar geleden. Een jaar geleden dat haar man stierf aan die verschrikkelijke ziekte. Ze had de laatste week alles opnieuw herleefd en de pijn was ondragelijk. Ze miste hem zo! De vrouw huilde terwijl ze naar de vogels op de voeder tafel keek. Het was een proces waar ze door heen moest. Ze probeerde ook zo goed mogelijk alles bewust te overzien.

De laatste serenade
Rouwverhalen · 07. mei 2022
‘Wat is er mijn kind, waarom kijk je uit het raam?’ Een jongeman keek naar buiten. Er lag een traan op zijn wang, hij miste zijn vader. Hij keek zijn moeder verdrietig aan, maar hij durfde het haar niet te zeggen.

Afrika
Rouwverhalen · 07. mei 2022
Daar zat hij dan helemaal alleen, kijkend over de weidse vlaktes. Nergens kon hij hulp krijgen, hij kon nergens naartoe. Hij keek naar zijn moeder die voor hem op de grond lag. Het waaide, zoals het altijd kon waaien op de steppe van heet Afrika. Het zand wat met de wind mee kwam, bleef liggen op het stille lichaam van zijn moeder.

Een moeder zorgt altijd
Rouwverhalen · 07. mei 2022
Een vrouw zat voor het raam, ze keek naar buiten. Vandaag voelde ze zich eenzaam en verdrietig. Naar buiten kijkend bekroop haar het gevoel, dat niemand om haar gaf. Ze dacht aan vroeger, wat was dat lang geleden. Ze was getrouwd en ze kregen twee prachtige kinderen. Het huwelijk was geen sprookje met een goed eind, nee het was verre van dat.

Hart vol verleden
Rouwverhalen · 07. mei 2022
Een jonge man stond voor het raam en zijn gedachten gingen uit naar zijn vader. Na al die jaren miste hij hem nog dagelijks. Stilletjes liepen de tranen over zijn wangen naar beneden. Met zijn mauw van zijn trui veegde hij de tranen snel weg. Hij vond het niet fijn als iemand zijn verdriet zag. Hij dacht weer aan zijn vader, de sterke band die ze samen hadden.

Meer weergeven