Het nachtelijk uur.


Een vrouw stond buiten en keek omhoog.

Het begon al donker te worden en de smalle cirkel van de maan begon al zichtbaar te worden aan de horizon.

Een kleine ster stond aan haar zijlijn en wachtte geduldig op de nacht, zodat ze met al haar kracht kon schitteren in de heldere hemel.

De vrouw keek gefascineerd, naar hoe de dag veranderde in de nacht.

Ze keek hoe langzaamaan de sterren tevoorschijn kwamen.

Ze hoorde de dagelijkse geluiden langzaam wegebben tot de vogels overbleven met hun avondzang.

Ze waren moe van de warme zomerdag, maar voldaan zongen ze hun laatste lied.

Zodra de stilte inviel, lieten de kikkers en krekels zich horen.

Een prachtig concert in het nachtelijk uur.

De vrouw stond nog steeds stil en luisterde.

Haar lichaam en geest waren geheel verbonden met Moeder Aarde en met de nachtelijke Hemel die op haar eigen tempo om de Aarde heen bewoog.

De vrouw was stil.

Ze had geen gedachten dus geen zorgen of angst.

Alles was stil in haar en een groot bewustzijn in haar zelf, observeerde alles zonder het een naam te geven.

Ieder geluidje, iedere ster aan de Hemel, alles was met elkaar verbonden.

En de vrouw was daar een onderdeel van.

Opeens voelde ze een hand op haar schouder.

Haar man die haar al die tijd had gade geslagen ging achter haar staan.

Samen keken ze naar de maan en de sterren.

Ze waren één met de nacht.

Zo bleven ze staan, totdat de zon achter hen zijn eerste zonnestralen zichtbaar maakte.

De nacht veranderde langzaam naar de dag en de eerste vogels zongen hun welkomstlied.

Ze keken elkaar aan en glimlachten.

Alles was zo mooi op elkaar afgestemd en zij waren daar getuige van geweest.

Ze draaiden zich weer om en keken weer naar de maan en de sterren.

Ze waren in prachtig gezelschap geweest en bedankten hen voor hun liefde, geluk en de stilte, die ze met hen hebben ervaren.

En de kleine ster fonkelde heel even op, voor dat ze uit het zicht verdween.

 

Jolanda Rhijnsburger.

 

 

 

 

 


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!


Commentaren: 2
  • #2

    Maria Smits (vrijdag, 21 juni 2019 18:51)

    Een prachtig en ontroerend verhaal. De liefde is voelbaar.
    Je schrijft altijd zo mooi Jolanda ❤

  • #1

    Hoeven Marie-jeanne (vrijdag, 21 juni 2019 09:20)

    Ik geniet keer op keer van jouw mooie verhalen ❤