Liefde

Gids: "Maar wat is nu echt liefde?

We kennen allemaal de woorden: “Hij/ zij is de liefde van mijn leven.”

Of de woorden: “Wij zijn tweelingzielen en we hebben elkaar ontmoet en het voelt allemaal zo bijzonder.”

Je bent verliefd en je loopt op roze wolken.

En we noemen het allemaal liefde.

 

Maar de liefde die wij met zijn allen kennen is geen liefde.

Dat wat wij liefde noemen, heeft altijd dualiteit in zich.

Liefde is een emotie die we zelf hebben gecreëerd.

Wij als mensen zijn allemaal ergens naar opzoek en als wij ‘denken’ dat we het hebben gevonden, dan noemen wij het liefde.

Waar wij allemaal naar op zoek zijn in deze wereld buiten ons zelf, is niet te vinden.

Sterker nog, daar wij allemaal naar op zoek zijn, is niet te benoemen.

Als ik er een woord aan mag geven, dan zal ik het ‘Godsvonk’ noemen.

Een klein deeltje dat wij allemaal in ons dragen.

Dat heel subtiel iets uitzend en wil dat wij naar haar opzoek gaan.

Dat deeltje in onszelf is verbonden met alles in de stilte.

Het kent geen dualiteit, emoties en denken.

Wij als mens keren niet naar binnen naar de stilte, maar wij keren naar buiten toe, alleen maar om tegenstellingen te ervaren in deze buitenwereld.

Dus onze gedachtes, het denken, is gericht op wat wij zien, horen en voelen van de wereld om ons heen.

Wat wij ervaren als liefde is een illusie, een zelf bedachte emotie.

Hart gezegd: “Apen liefde”.

Krap jij mijn rug, dan krap ik de jouwe.

Maar als jij mijn rug niet meer wil krabben, dan ontstaat er conflict in jezelf en met de ander.

Wat wij liefde noemen, is niet het zelfde als die Godsvonk die wij allen in ons dragen.

Wat wij liefde noemen is surrogaat van iets veel groter, zonder dualiteit.

 

Maar nu hoor ik je denken; ‘en een relaties dan, is dat geen liefde?

Ik hou toch echt van mijn partner, ik kan niet zonder hem/haar!’

Door te zeggen ‘ik kan niet zonder hem/haar’, is de relatie al gebaseerd vanuit angst.

Bang dat hij of zij bij je weg zal gaan.

Als wij dit soort relaties onderzoeken, dan zien wij dat we iemand tegen komen in ons leven die op de zelfde golflengte zit, het zelfde bewustzijn, de zelfde humor heeft.

Je herkent elkaar en er ontstaat een verliefd gevoel. Dit gevoel komt het dichtbij de ‘Godsvonk’ die in die stilte zit. Alles lijkt opeens mooier, de natuur straalt, jij straalt en je leven bestaat even zonder dualiteit en conflict.

Je zit op die grote roze wolk.

Maar…. nu komt het.

Na een aantal weken komt daar verandering in en houden jullie elkaar een spiegel voor.

Je ziet de onaangename gedrag van de ander.

Bv, hij gaat met zijn sokken naar bed, wat jij weer smerig vind.

En jij draait het dopje van de tandpasta niet terug op de tube, waardoor hij zich ergert.

En daar beginnen de eerste scheurtjes al te komen, als je hier niet over praat.

Hij gooit zijn kleding op de grond in plaats van op de stoel en jij mag alles opruimen en uitwassen. Zolang er niet op een normale manier over gepraat kan worden, zal de verwijdering steeds groter worden.

De opgekropte emoties zullen er een keer uit moeten, waardoor er ruzie ontstaat.

Na de ruzie is het weer rustig en zullen de beide partners het vervolgens weer opbouwen tot de volgende ruzie.

Vaak zie je dat beide partners niets zeggen en elkaar nemen zoals ze zijn.

Dat is een mooi iets, maar om jezelf te helen in dit leven en dit samen met je partner te mogen doen, is een kans die je mag aangrijpen, om daardoor zoveel mogelijk conflicten in te gaan zien en op te lossen in jezelf en met elkaar.

Door elkaar een spiegel voor te houden en te zeggen wat je bezig houd, kun je samen in balans komen. Een beetje water bij de wijn doen, noemen we dat. Een beetje geven en nemen.

Er mag ten alle tijden binnen een relatie geen onvrede zijn, er mag niets tussen jullie beide in komen te staan.

Het is zorgen dat de relatie telkens ik balans blijft. Met andere woorden, hou je tuintje schoon."