Een nieuw leven



Langzaam gingen haar oogjes open.

Een klein meisje lag in de armen van haar moeder.

Ze zag nog niet veel, alleen wat licht en donker.

Ze was zojuist geboren.

Het kleine meisje was zich bewust van wat er zojuist had plaats gevonden.
Ze had haar zieltje in dit kleine omhulsel gelegd en ze zal nu als mens door het leven gaan.

Haar laatste reis, naar deze prachtige Aarde met zoveel leed en angst.

Ze had nog heel even de tijd om alles nog een keer na te gaan. Nog heel even de tijd, totdat de sluier van het Hemelrijk neer zou vallen.

Nog heel even dat scherpe bewustzijn en dan zal het voorgoed verdwijnen, totdat ze de liefde voor zichzelf terug zou vinden in dit leven.
Ze moet zich er bewust van worden dat er nog meer werelden zijn die naast elkaar leven.

Nog heel even en dan stond ze er alleen voor.

Ze hoorde haar gidsen die meegereisd waren dicht bij haar. “Lieverd, vergeet nooit dat wij naast je staan. Vergeet nooit dat wij jou weer thuis brengen.

Vergeet nooit dat de Hemel in jezelf ligt, en dat deze liefde je overal brengt waar je maar heen wilt.”

Het kleine kindje was het niet vergeten.

Nee, nu nog niet. Maar ze voelde de schemer naderen.
Haar gidsen klonken nu verder weg dan ooit.

Nog heel even hoorde het in de verte: “Wij staan altijd naast je. Vergeet dat nooit!”

En de sluier had de laatste woorden ingehaald.
Ze stond er nu alleen voor in deze grote wereld.
Het kleine meisje huilde zachtjes.

Ze had heimwee, maar ze wist niet meer waarnaar.

Haar nieuwe moeder gaf haar een zoen en zei: “Welkom mijn kleine Engel, ik heb op jou gewacht.”

En het kleine meisje snikte……

 

 

Jolanda Rhijnsburger


Gastenboek


Commentaren: 6
  • #6

    Francine (zondag, 10 oktober 2021 14:04)

    Weer een prachtig verhaal wat mij diep en emotioneel raakt! ���

  • #5

    rosie (dinsdag, 28 september 2021 17:45)

    wat een geweldig verhaal

  • #4

    John Eijck (donderdag, 23 september 2021 17:36)

    Wat een prachtig verhaal heb je weer mogen schrijven Jolanda! Schitterend hoor. Dank je wel, dat je het met ons deelt. ����‍♂️�‍♂️�‍♂️

  • #3

    Louise Jonkman (dinsdag, 21 september 2021 19:56)

    Prachtig lieve Jolanda!
    Het is een troost om te weten dat we niet alleen komen en gaan.
    En dat er werelden naast elkaar bestaan.
    Dankjewel en liefs �

  • #2

    Sijtske (dinsdag, 21 september 2021 12:27)

    Wat een prachtig waar verhaal

  • #1

    Yolanthe Janse (dinsdag, 21 september 2021 12:00)

    Lieve Jolanda, dit verhaal komt zo binnen. Het raakt zulke diepe stukken van gevoelens van eenzaamheid, verlangen naar huis, bevestiging dat je niet alleen bent. Dit had ik precies vandaag zo nodig om te lezen. Mijn tranen vloeien rijkelijk..ik laat ze maar komen. Tegelijkertijd ontstaat diep in mij een gevoel van opluchting en vertrouwen. Dank je wel voor deze wake-up call. I Am so Grateful. ���