Een nieuwe gids

 

Opeens was hij daar.

Hij stond voor het raam en keek naar binnen.

Dit was zijn eerste keer terug naar Aarde.

Hij mocht na zijn overgang van aards-lichaam naar licht-lichaam eerst een lange tijd uitrusten.

Het was een zware periode zijn, aardse leven.

Steeds de vele keuzes die hij als mens moest maken en vaak koos hij net het verkeerde. Zo liep je weg dan weer heel anders dan je vooraf had afgesproken.

Hulp had hij wel maar daar reageerde hij niet op.

Hij liet zich voornamelijk beïnvloeden door anderen.

En nu was hij in zijn licht-lichaam en keek door het raam naar binnen.

Hij zag zijn dochter.

Zijn dochter was nu al veel ouder, dan toen hij haar achterliet.

Hij tikte tegen het raam, maar er kwam geen geluid.

Hij liep door de muur naar binnen. Vreemd was dat die eerste keer.

Hij stond nu vlak naast haar.

Ze zat aan de keukentafel met een beker koffie. Ze staarde wat voor zich uit.

Hij miste haar. Ze was zijn enige dochter.

Voorzichtig gleed hij met zijn hand over haar haren.

Zij deed haar ogen dicht.

En de tranen rolden over haar wangen.

Hij gaf een kus op haar hoofd en liep door de muur naar buiten.

Hij keek nog één keer om en zei; ‘Morgen kom ik terug en dan zal ik altijd bij je zijn.’

 

Geschreven door Jolanda Rhijnsburger