Machteloos verliefd.


Een vrouw stond voor het raam en keek naar buiten.

Ze was bang voor wat er zou gaan komen.

Ze had zo’n voorgevoel dat er iets niet klopte, maar wat kon ze doen?

Ze draaide zich om en keek haar man aan.

Hij was druk bezig om zich om te kleden.

Normaal was hij nooit zo snel, ze moest hem dan vaak op het laatste moment nog zeggen dat hij op moest schieten.

Maar nu was hij voor haar naar boven gestoven, had zijn netste pak uit de kast gehaald en hij deed zijn duurste aftershave op.

Er was wat veranderd, hij die haar normaal alle aandacht gaf was de laatste week afwezig geweest.

Net alsof hij met zijn gedachten ergens anders was.

‘Schiet je op?’ Vroeg hij haar toen hij langs haar heen liep,

‘ ik wil niet te laat komen’.

Zij wist dat ze nu niets kon doen, ze kon erover beginnen maar ze kende hem te goed. Hij zou alles ontkennen.

De vrouw deed haar ketting en armband om en bewonderde zichzelf in de spiegel van de kastdeur.

Ze was wat ouder, maar ze zag er nog steeds goed uit vond ze zelf.

Stilzwijgend stapten ze de auto in. Allebei in hun eigen gedachten.

Toen ze de deur van de feestzaal open deden, was het feest al in volle gang.

Hij keek zijn vrouw aan en mompelde; ‘Ik ben zo terug.’

De vrouw keek om zich heen, ze zag geen bekenden.

Het was ook immers een feest van zijn kantoor.

Ze liep door de menigte richting de bar en bestelde een drankje.

Aan het eind van de bar hoorde ze een vrouw giechelen.

Ze keek in haar richting en zag dat de vrouw glimlachte naar een man. Ze hield even zijn hand vast. Ze keek nu naar de man, hij zat met zijn rug naar haar toe en had zijn jasje uit gedaan.

Ze keek nu weer naar de barman die een drankje voor haar neer zette. Ze knikte en bedankte hem.

Weer hoorde ze de vrouw giechelen en de man praten.

Opeens leek haar wereld even stil bleef staan, ze stond verstijfd aan de bar. Ze moest zich staande houden om niet te vallen.

Ze keek weer in die richting en zag haar man met die vreemde vrouw, maar ze wist dat het te laat was.

Ze wist dat wat ze ook zou doen, haar verdriet alleen nog maar meer schade aan zou richten.

Haar liefde kon hem blijkbaar niet meer bereiken en ze voelde zich machteloos.

Ze keek naar de beide mensen die gezellig aan de bar zaten en liep op hen af.

Ze toverde een lach op haar gezicht en stak haar hand uit naar de vrouw en stelde zich voor. Met haar andere hand hield ze de schouder van haar man vast.

‘Schat, ik voel mij toch niet zo lekker, zou jij het erg vinden om een taxi terug te nemen?’

Haar man zag meteen dat er iets was en stond direct op.

‘Wacht!’ Zei hij en tegen zijn vrouw.

Hij draaide zich weer om naar de vrouw tegenover hem en zei;

‘het was me een waar genoegen om u te leren kennen en ik zal uw aanbod zeker in overweging nemen.’

De vrouw aan de bar knikte glimlachend en liep bij de bar vandaan.

‘Dank je wel dat je mij kwam redden’ fluisterde hij.

Dat was de vrouw van de directeur en ze wil dat ik haar vaste advocaat ga worden.

Ik wist al een week dat ik die functie aangeboden zou krijgen en dat ze vanavond het definitief wilde maken nadat ze mij gesproken had

Maar ze slokt mij helemaal op en ik kon er niet vanaf komen.

Ik wil die functie helemaal niet en zit al de hele week te bedenken hoe ik haar kan afwijzen.

Niemand wil haar als klant omdat je dan geen tijd meer hebt voor andere zaken.

De vrouw keek haar man vol verbazing aan.

‘Maar schat, waarom heb je mij dat dan niet verteld?

Ik wist niet wat er met je aan de hand was en toen ik je met die vrouw aan de bar zag zitten en zij zo om jou moest lachen dacht ik dat jouw liefde voor mij over was en dat je voor haar had gekozen.

Ze keek haar man met betraande ogen aan.

Och schatje, mijn meisje…. Ik wilde jou niet van streek maken.

En hij veegde de tranen van haar gezicht.

Ik bel haar maandag gewoon op en zeg dat ik andere verplichtingen heb en dat ik geen tijd kan vinden om ook haar zaken er bij te nemen.

En hij pakte beide handen van zijn vrouw vast.

‘Kom,  laten we gaan dansen. We zijn door mijn schuld al te veel van elkaar verwijderd geraakt, laten we weer één zijn.’

En hij sleepte haar mee naar de dansvloer, waar ze na het dansen elkaar vol blijdschap aan keken.

‘Niemand komt tussen ons liefje!’ Zei hij terwijl hij zijn vrouw omhelsde.

Ondertussen knipoogde hij naar de directeursvrouw die voorbij liep en hem lachend aan keek.

 

Geschreven door Jolanda Rhijnsburger

 

 

 

 

 

 

 Ook kunt u dit verhaal meeluisteren.


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!

Commentaren: 1
  • #1

    Anne Nowee (maandag, 24 juni 2019 21:31)

    Spannend verhaal met een heel verassende wending