Mama's altaartje


 

 

Een kleine jongen zit op de stoep en tekent een poppetje.

Hij laat zijn fantasie de vrije loop en hij tekent er een rokje aan. Hij is zijn moeder aan het tekenen en hij ziet dat ze nog geen lange haren heeft. Met felle strepen zet hij boos de haren van zijn moeder op het hoofd van het poppetje.

Hij kijkt naar het resultaat, maar het is zijn mama niet.

Dan staat hij op en laat zijn zelf-getekende mama achter op de stoep.

Hij gaat het huis binnen en loopt naar zijn papa.

‘Wat is er knul’. Vraagt papa. En hij kijkt zijn zoontje aan.

De jongen kijkt met gebogen hoofd naar beneden.

‘Wat is er mijn kind?’ Vraagt zijn vader nog eens.

En hij gaat met zijn hand naar het hoofd van zijn kind.

Hij tilt langzaam het gezichtje van de jongen iets omhoog en hij kijkt in een paar betraande ogen van zijn zoon.

‘Ohh, mannetje toch, heb je zo’n verdriet?

Ik weet het. Ik mis mama ook nog elke dag.

Misschien moeten we een mooi plekje creëren hier in huis waar wij dingetjes van mama neer kunnen leggen zodat, als we verdrietig zijn, daar troost kunnen vinden.

We vragen dan aan mama of zij daar dan ook naartoe wil komen, zodat we even samen kunnen zijn.’

De jongen knikte en glimlachte door zijn tranen heen.

Vader keek eens om zich heen. ‘Als we nu eens een klein mooi tafeltje met een mooi kleedje erover in die hoek neerzetten?’

Het jongetje fleurde wat op en riep; ‘Ik weet een kleedje: Mama’s omslagdoek! Die deed ze altijd om als ze het koud kreeg.’

‘Goed idee jongen!’

En vader pakje een tafeltje en zette het in de hoek neer.

Het jongetje had de omslagdoek van moeder uit haar kledinglade gehaald en over het tafeltje heen gedrapeerd.

Samen keken ze naar het resultaat.

‘Het is nog wat kaal, we moeten nu de spulletjes gaan zoeken die mama mooi vond. Laten we gaan zoeken.’ Zei vader.

De jongen keek om zich heen en zag een klein vaasje staan.

Zijn moeder hield zo van bloemen.

Vader had een foto van zijn vrouw op het tafeltje gezet en de jongen zette het vaasje naast de foto. Vader keek tevreden, ‘daar gaan we straks bloemen voor kopen.’

Het jongetje keek blij. ‘Ik weet nog iets!’ Zei hij snel.

En hij liep naar de kast waar een prachtige stenen Engel in stond.

Hij pakte de Engel op en liep er voorzichtig mee naar het tafeltje. Ook deze kwam naast de foto van zijn moeder te staan.

Vader kreeg tranen in zijn ogen maar liet niets merken.

Je moeder vond wierrook zo lekker. Als het even kon stak ze er elke dag wel één aan. Vader pakte de wierrookhouder en zette deze naast de Engel op het tafeltje.

‘Wat kunnen we er nog meer bij doen?’ Vroeg hij aan zijn zoon.

De jongen keek de kamer eens rond en zag een kaars staan. Liep er naartoe en keek zijn vader aan. ‘Mag ik deze bij haar neer zetten?’ Vader knikte.

Het was de prachtige kaars, die ze hadden gebruikt bij haar begrafenis. Hij stond naast een wat kleinere kaars op haar kist. Het stond symbool voor hem en zijn zoon die zij achter had moeten laten.

Samen keken ze naar het altaartje in de hoek. De belangrijkste voorwerpen stonden er nu op. Later zullen er vast en zeker meer dingen bij komen.

‘Kom,’ zei vader, ‘doe je jas aan, we gaan naar de bloemist.’

De jongen keek nog één keer naar de foto op het tafeltje en draaide zich om.

Zijn tranen branden in zijn ogen, maar hij wilde niet huilen.

Hij trok zijn jas aan en samen liepen ze hand in hand naar de bloemenwinkel.

Daar aan gekomen keek de jongen rond, hij wist wat de lievelingsbloemen van zijn moeder waren. En ja hoor, hij zag ze staan.

‘Gele fresia’s pap.’ ……En hij trok bij zijn vader aan de mouw.

Vader zag ze nu ook en bestelde meteen een bosje.

Toen ze afgerekend hadden, liepen ze terug naar huis waar vader de bloemen in het vaasje zette. Hij stak de kaars en de wierrook aan. Waarna ze samen naar hun zelf gecreëerde altaartje keken.

Hand in hand huilden ze zachtjes.

Ze misten haar zo erg. Ze misten haar liefelijkheid, haar blijdschap, haar warmte. Nu hadden ze beiden het gevoel dat ze toch een beetje bij was.

‘s Avonds bracht vader zijn zoontje naar bed.

Ze praatten nog heel even over het altaartje wat ze samen hadden gemaakt. En hij gaf hem een zoen en zei ‘welterusten’.

De jongen lag nu alleen in zijn bed en keek naar het raam.

Zijn gordijn stond iets open, waardoor hij naar buiten kon kijken. Hij zag de maan en vroeg aan de maan; ‘wilt u aan mijn moeder vragen, of ze het mooi vind, wat papa en ik hebben gemaakt?’

De jongen wachtte op antwoord maar viel in slaap.

Zijn moeder was het die hem opzocht in zijn droom en fluisterde heel zachtjes in zijn oor, ‘ik vind het fantastisch’.

‘Ik zal elke keer bij je zijn als je verdriet hebt, maar ook als je plezier hebt. Onthoudt maar dat ik jouw onzichtbare mama ben en dat ik er altijd ben voor jou.’

En ze zoende zijn voorhoofd en de jongen lachte.

Vader, die nog even kwam kijken, zag dat zijn jongen lachte in zijn slaap en “mama” zei, net op het moment dat vader zich omdraaide.

Vader lachte door zijn tranen heen en zei heel dankbaar, ‘dank je mijn lief, dat je bij ons bent.’

En hij deed zachtjes de deur van de slaapkamer dicht.

 

Geschreven door Jolanda Rhijnsburger. 

 


Script Mama's Altaartje

Script MAMA’S ALTAARTJE

By

José Bibián

gebaseerd op een gelijknamig verhaal van JOLANDA RHIJNSBURGER

 

1 KEUKEN OF TUIN, DAGLICHT 1

(De scene wordt of binnen of buiten gespeeld; bij de ene zit papa te tuinieren of een boek te lezen; bij de andere is hij aan het koken. Bij de laatste is het duidelijker dat er een moeder ontbreekt).

Een kleine jongen zit aan tafel en tekent een poppetje. Hij laat zijn fantasie de vrije loop en hij tekent er een rokje aan. Eerst heeft het poppetje geen haar. Hij twijfelt. Met felle strepen zet hij boos de haren van zijn moeder op het hoofd van het poppetje. Hij kijkt naar het resultaat, maar dan wordt hij droevig en daarna boos van.

Hij maakt er een propje van de tekening en gooit het boos weg. Vader hoort het geluid van het papier en kijkt erheen. We zien dat dit hem pijn doet omdat hij vermoedt wat er aan de hand is.

Het kind gaat droevig en boos zitten met gekruiste armen.

Vader laat de spullen die hij in zijn handen had los en loopt langzaam naar zijn kind en spreekt hem lief en troostend aan.

VADER (probeert vrolijk te doen) Wat is er knul?

Kind reageert niet.

VADER Wat is er, Tim?

Vader gaat met zijn hand naar het hoofd van zijn kind. Hij tilt langzaam het gezichtje van de jongen iets omhoog en hij kijkt in een paar betraande ogen van zijn zoon.

VADER Ohh, mannetje toch, heb je zo’n verdriet?

Hij kijkt in zijn ogen, en na een paar seconden

VADER (zuchtende stem, vol begrip) Ik weet het. Ik mis mama ook nog elke dag.

Vader tilt zijn kind op en laat hem op de tafel zitten om een beetje op zijn hoogte te zijn.

VADER Weet je, ik heb een beetje nagedacht. Misschien moeten we een mooi plekje creëren hier in

(MORE)

 

2.

VADER (cont’d) huis waar wij dingetjes van mama neer kunnen leggen zodat we, als we verdrietig zijn, daar troost kunnen vinden. We vragen dan aan mama of zij daar dan ook naartoe wil komen, zodat we even samen kunnen zijn.

De jongen knikt en glimlacht door zijn tranen heen.

Vader keek eens om zich heen.

VADER Als we nu eens een klein mooi tafeltje met een mooi kleedje erover in die hoek neerzetten?

Het jongetje fleurt wat op en hij wordt enthousiast van het idee

TIM Ik weet een kleedje: Mama’s omslagdoek! Die deed ze altijd om als ze het koud kreeg!

Vader kijkt vrolijk naar Tim.

VADER (vrolijk) Goed idee jongen!

Tim springt op de vloer en rent weg.

We zien vader in zijn droefheid opgelucht worden. Hij gaat het tafeltje halen.

Hij zet de tafel in de hoek en we horen Tim komen aanrennen. Tim brengt de omslagdoek van moeder en legt over het tafeltje.

Samen kijken ze naar het resultaat.

VADER Het is nog wat kaal, we moeten nu de spulletjes gaan zoeken die mama mooi vond. Laten we gaan zoeken

Tim kijkt om zich heen en ziet een klein vaasje staan. Vader gaat ook op zoek. Hij gaat de kamer uit

TIM (schreeuwend) Mama hield veel van bloemen!

Hij zet een vaasje neer.

 

3.

Dan komt vader binnen met een schilderijtje in zijn hand. Hi kijkt naar het vaasje

VADER

Heel mooi!

Vader zet een foto van zijn vrouw op het tafeltje. Tim schuift het vaasje naast de foto. Ze kijken tevreden.

VADER Daar gaan we straks bloemen voor kopen.

Tim kijk heel blij.

TIM Ik weet nog iets

Tim loopt naar de kast waar een kruis in staat. Hij pakt het kruis op en loopt er voorzichtig mee naar het tafeltje. Ook deze kwam naast de foto van zijn moeder te staan.

Vader krijgt tranen in zijn ogen maar laat niets merken.

VADER Mama vond wierook zo lekker. Als het even kon stak ze er elke dag wel één aan.

TIM

Ja

Vader pakt de wierrooihouder en zet deze naast de Engel op het tafeltje.

VADER Wat kunnen we er nog meer bij doen?

De jongen kijkt de kamer eens rond en ziet een kaars staan. Loop er naartoe en kijkt zijn vader aan.

TIM Mag ik deze bij haar neer zetten?

Vader knikt.

Samen kijken ze naar het altaartje in de hoek. De belangrijkste voorwerpen staan er nu op.

VADER Kom, doe je jas aan, we gaan naar de bloemist.

Tim kijkt nog één keer naar de foto op het tafeltje en draait zich om. Zijn tranen branden in zijn ogen, maar hij wil niet huilen. Hij loopt weg. Vader kijkt lief naar hem.

 

4.

2 BLOEMIST 2

Vader en Tim komen de winkel binnen.

Tim kijkt rond, hij weet wat de lievelingsbloemen van zijn moeder waren. Plots rent ie naar bepaalde bloemen.

TIM

Deze pap

VADER Inderdaad, je wist het

Ze pakken een bosbloemen en lopen naar de kassa.

 

3 STRAAT 3

We zien vader met Tim aan de hand op straat lopen; ze praten. We zien dit op een afstand en we horen de stemmen niet. Vader draagt de bloemen. Tim vraagt blijkbaar of hij de bloemen kan dragen. We zien dat hij trots is dat hij de bloemen voor zijn moeder kan dragen. Vader is voldaan.

 

4 THUIS 4

Vader en Tim komen op het altaartje af, Tim met nog jas aan. Hij komt enthousiast met de bloemen aan. Hij kijkt naar achter naar zijn vader die zijn jas aan het uitdoen is en vol liefde naar Tim kijkt. Vader komt aan, pakt het vaasje en samen zetten de bloemen erin. Vader steekt de kaars en de wierrook aan. Waarna ze samen naar hun zelf gecreëerde altaartje kijken.

Ze kijken blij. Maar langzaam verandert het gezicht van Tim en twijfels en droefheid.

TIM (zonder zijn blik af te wenden) Papa, hoe weten we of mama dit goed vindt?

VADER Natuurlijk vindt ze het mooi.

TIM (nu naar Vader kijkend) Misschien wilde ze dit niet

VADER

Jawel

 

5.

TIM Ik zou graag willen weten of ze het mooi vindt.

Tim loopt weg en papa kijkt hem bedenkelijk na.

5 SLAAPKAMER; SCHEMERING 5

Tim heeft zijn pyjama bijna aan; we zien de laatste handeling als zijn bovenstuk aantrekt. Dan horen we een deur en hij kijkt ernaar. Vader komt binnen.

VADER Ben je klaar?

TIM

Ja!

Tim springt op zijn bed maar hij bedenkt zich en komt eraf en gaat op zijn knieën.

TIM Het gebedje van mama ...

Vader glimlacht en wacht.

TIM Ik ga slapen, ik ben moe. Sluit mijn beide oogjes toe. Here, houdt ook deze nacht over mij getrouw de wacht. Amen

Als we de Amen van Tim horen horen we iets daarna de Amen van Vader.

Tim blijft nog even op zijn knieën met gevouwen handjes. Hij bidt nu intens. Zijn vader wacht.

Dan gaat Tim langzaam naar bed terwij hij zegt

TIM Ik heb mama gevraagd of ze ons idee mooi vond

VADER

En?

Tim haalt zijn schouders op, beetje droevig.

Vader gaat naast hem zitten terwijl Tim in bed kruipt

VADER Tim, mama vindt het zeker mooi, maak je je geen zorgen.

 

6.

Tim kijkt omhoog naar zijn vader en forceert een glimlach; Vader kust hem op zijn voorhoofd en verlaat de kamer. Hij doet het licht

uit.

 

6 WOONKAMER 6

Vader komt in half duister in de woonkamer. Hij gaat voor de tv zitten. Hij kijkt naar het altaartje. Hij pakt de afstandbediening; het lijkt dat hij op een knop gaat drukken maar hij bedenkt zich. Hij legt het neer. Hij denkt; droefheid en zorgen in zijn gezicht. Hij kijkt naar het altaartje. Hij brengt een hand voor zijn gezicht.

We zien het altaartje;

een fade out om tijd te laten overgaan

Vader staat op. Hij kijkt naar zijn hoorloge en zucht. Hij loopt en kijkt naar het altaartje weer. Naar de foto van zijn vrouw. Hij dooft de kaars uit.

Vermoeid gaat hij de kamer uit.

 

7 GANG SLAAPKAMER 7

Vader loopt langs de kamer van Tim. Dan stop hij en beslist even te kijken. Er is licht in de gang. Hij doet de deur van de kamer open.

 

8 SLAAPKAMER 8

Er kotm licht op het gezicht van Tim. Hij slaapt met een droeving gezicht. Vader kijkt met zorgen naar hem, met een gezicht van "ik weet het niet meer".

Hij kijkt dan naar de grond om de kamer te verlaten. Even een laatste blik naar zijn zoon terwijl hij de beweging doet om weg te gaan, dan een uitdrukking van "zie ik daar wat", en later van innerlijke vreugde en verwondering.

Tim zijn uitdrukking verandert langzaam in een hemelse lichte glimlach. Hij blijft met die gelukkige glimlach.

Vader kijkt ernaar, vol geluk en tranende ogen.

Zijn blik is op Tim gericht dan kijkt hij naar een nachtkastje.

Camera toont ons een foto van zijn glimlachende moeder.

 

FADE OUT NAAR TITELS


Film Mama's Altaartje


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!


Commentaren: 8
  • #8

    Antonia semler (maandag, 12 augustus 2019 12:06)

    Heel onroerend en heel mooi geschreven. Dit raak je echt.���

  • #7

    Yvon Lodewijks (zondag, 11 augustus 2019 20:34)

    Prachtig ontroerend verhaal �❤

  • #6

    Debruyne Hans (zondag, 11 augustus 2019 11:36)

    Zo herkenbaar - zo aangrijpend mooi , zeker als je t tot 2 x toe hebt beleeft - weliswaar op oudere leeftijd; eerst met ons vader en 12 jaar later met ons moeder !! Dank voor t moois

  • #5

    Helene de Wilde (maandag, 29 april 2019 21:57)

    Ik heb het al een paar keer gelezen. Het blijft me raken.
    Bij mijn overleden broertje stonden fresia's. Ik kan ze nog ruiken na 61 jaar.
    Dank je wel weer voor dit prachtige verhaal. �❤�

  • #4

    Liesbeth Van den Bossche (maandag, 29 april 2019 00:46)

    Prachtig gewoon ik kreeg er kippenvel van en de tranen sprongen me spontaan in de ogen

  • #3

    Petra Stuiver (zaterdag, 27 april 2019 14:09)

    Wat een prachtig verhaal,
    Ik ben 52, en mijn moeder overleed 2015, mijn vader 2008, ik mis ze allebei zo ontzettend!
    En huil me soms nog zelf in slaap....
    Voelde me even net als dat jongetje �

  • #2

    Desiree (zaterdag, 27 april 2019 12:45)

    Dank je wel voor dit helaas herkenbare ontroerende verhaal.

  • #1

    Ria (vrijdag, 26 april 2019 10:09)

    Lieve Jolanda wat een magnifiek verhaal die je hebt geschreven over het jongetje met z’n vader dat raakt en het ontroerd me heel erg diep in mezelf daar krijg ik tranen van in m’n ogen lieve schat.ga zo door om de lieve mensen en mij die er zoveel baat bij hebben gelukkig te maken ik ben trots op je m’n petje ervoor af.nog een zonnige en liefdevolle weekend en Koningsdag en maak er gezellige dagen van met z’n vieren lieverd.dikke knuffel van je vriendin Ria.