Noodkreet uit de natuur


Een man stond midden op het zandpad en keek om zich heen.

Overal waar hij keek zag hij bomen staan, grote dikke bomen.

Van zijn baas moest hij er een paar omzagen.

Alle bomen met een kruis waren ziek en moesten er tussenuit gehaald worden.

De man keek nog eens goed om zich heen en zag zo ontzettend veel kruizen, dat hij er stil van werd.

Hij liep van het pad af en bekeek de eerste boom met een kruis die hij tegen kwam. Voelde eens aan de stam en keek eens omhoog naar de kruin, maar de man zag niets bijzonders.

Hij liep naar de boom er naast en ook deze was niet ziek.

Maar de man was maar werknemer en zijn baas was een strenge man.

Dus hij deed zijn helm op en trok aan het draad van zijn motorzaag.

Hij ging in positie staan om met de eerste boom te beginnen.

En net op het moment dat hij zijn zaag in de boom wilde zetten, hoorde hij een stem.

Die stem was zo hard, dat het boven het geluid van de motorzaag uit kwam.

Snel deed hij zijn machine uit en deed zijn helm af.

Keek om zich heen, maar hij zag niets.

De man wilde zijn helm weer opdoen, toen hij de stem weer hoorde. ‘Alsjeblieft, laat mij toch staan.’

De man keek verschrikt naar de boom. ‘Maar dit kan niet!

Dit heb ik nog nooit mee gemaakt.’

De boom begon weer te praten. ‘Alsjeblieft, laat mij toch staan.

Ik ben gezond en er zijn zoveel lieve diertjes waar ik voor moet zorgen.

Als ik ga, hebben zij geen huis meer.’

De man keek verschrikt naar de boom. ‘Maar ik heb die opdracht gekregen van mijn baas.’

‘Kijk goed om u heen. Alle bomen met een kruis zijn gezond, de bomen zonder zijn ziek en oud. Zij zullen dit jaar vanzelf omvallen.

Uw baas heeft alles net andersom gedaan.’

De man zocht een boom waar geen kruis op stond.

Hij moest even zoeken, maar na enige tijd vond hij er één.

Hij bekeek de boom en zag in, dat zijn baas het verkeerd had gedaan.

Zijn baas hoefde alleen maar de zieke bomen te merken en niet de gezonde bomen.

De man liep snel weer terug naar de pratende boom en hij zei dat de boom gelijk had.

En toen, vanuit het niets, begonnen alle bomen door elkaar heen te praten, hun bladeren ritselden druk heen en weer, ze waren blij, ze waren gered!

Opeens werd het weer stil in het grote bos en een grote auto kwam langzaam over het zandpad dichterbij.

De deur ging open en er stapte een man uit.

Hij keek wat om zich heen en riep tegen de man; ‘Heb je nu nog niets omgezaagd!?’.

De man schudde zijn hoofd van nee.

‘Ik heb alle bomen bekeken en ze zijn allemaal gezond, behalve diegenen zonder kruis.’

De baas keek hem geïrriteerd aan. ‘Dat kan niet!’ zei hij boos.

‘Kijk maar’ zei de man tegen zijn baas. En zijn baas zocht naar een boom zonder kruis.

Toen hij er één gevonden had, zag hij zijn fout in.

‘Wat vreselijk, maar hoe ben je daar achter gekomen?’

De man stond er nu wat verlegen bij.

Hij kon toch moeilijk zeggen dat de bomen tegen hem spraken en dat zij hem hadden behoed voor een grote fout.

Maar dat probleem werd gelijk opgelost.

De stem van de boom begon te praten; ‘dat hebben wij gedaan’ antwoordde de boom.

De baas keek verschrikt op. ‘Wat is dit?’ Hij keek zijn werknemer aan. ‘Ja’, zei de man, ‘zij hebben mij gewaarschuwd.’

De baas keek weer naar de boom en opeens begonnen alle bomen weer door elkaar heen te praten.

Hun takken gingen druk heen en weer en hun bladeren ritselden.

Van alle kanten kwamen vogels aan gevlogen en gingen in een kring om de beide mannen heen staan.

Eekhoorntjes en muisjes gingen voor de vogels staan.

Hertjes en wilde zwijnen, wolven en een slimme vos gingen achter de vogels staan en sloten de kring.

Elfjes en kaboutertjes kwamen door de sluiers tevoorschijn en gingen voor de muisjes en eekhoorntjes zitten en allen keken de beide mannen aan.

Een wijze uil ging op de onderste tak van de boom zitten en keek neer op de menigte.

Opeens werd iedereen stil, geen Elfje giechelde meer, geen boom bewoog meer, het was muisstil in het bos.

De uil keek naar de twee mannen en begon te praten.

‘Wij willen u ervoor bedanken dat u ons hebt gehoord.

Wij hebben net als de mens onze eigen wereld.

De bomen zijn onze woningen, onze schuilplaats, onze voedselbron.

Wij hebben geen regeltjes, wij leven naast elkaar.

U kunt nu de Elfjes en Kaboutertjes zien, wij zien hen altijd en nog veel meer.

Wat u ziet, als u door het bos loopt, is de rand van onze wereld.

Binnen in onze wereld leven dieren, die alleen nog maar in uw sprookjes voorkomen.

Ook kent onze wereld geen tijd en ons leven is heel anders dan dat van u.

Wij hebben u een klein stukje van achter de sluier laten zien met de reden, dat wanneer u door het bos loopt, u beseft, dat in ieder bos een wereld ligt die u niet kunt zien.

Een wereld die vrij is van angst en waar alleen maar liefde is voor elkaar. Dat u beseft, dat zodra de mens een boom of struik uit de grond rukt, onze wereld verstoord raakt.

In het ergste geval zullen de sluiers wegvallen, zodat wij dan in net zo’n gewelddadige wereld terecht komen als dat van u.

De bomen zonder kruis zijn oud en moe, maar ze leven nog!

Wij, als natuur redden ons heel goed zonder u!

Wij zorgen voor onze zieke bomen en als ze omvallen dan zorgen hun sporen ervoor dat ze in de grond terecht komen.

Sporen van liefde en wijsheid. Die al generaties doorgegeven worden.

Door de bomen weg te halen gaat onze wereld verloren.

De liefde en kennis kan niet meer doorgegeven worden, waardoor de sluiers zullen wegvallen.’

De beide mannen hadden zonder tegenspraak naar de wijze uil geluisterd. Ze keken elkaar aan en begonnen te overleggen.

De baas vroeg; ‘Wat moet ik doen? Het is mijn werk!’

De werknemer keek eens rond, zag al die bomen en dieren en deed zijn helm af. ‘Misschien moeten we stoppen en met dit verhaal de wereld in gaan.

Misschien moeten wij de mens duidelijk maken, wat wij met zijn allen aanrichten.

Wij trekken hun DNA met wortel en al zo de grond uit en de sporen van liefde en kennis gaan verloren.’

Zijn baas keek ook eens om zich heen en knikte.

‘Wij hebben zojuist een stukje achter de sluiers van het bos mogen zien, in de hoop dat wij naar hen wilden luisteren.

Wij moeten daar dankbaar voor zijn, dat ze ons hebben uitgekozen.

‘Wij gaan alles omdraaien!’ Zei de baas, terwijl hij zijn werknemer een klap op de schouder gaf. ‘Wij gaan er samen voor knokken, dat alle bomen gered worden.

Maar dat kan alleen, als dit verhaal gedeeld wordt.

De mannen schudden elkaar de hand en alle dieren en bomen werden blij. Ze juichten en sprongen heen en weer.

De wijze uil kwam naar hen toe gevlogen en ging voor hen op de grond zitten.

‘Dit is een noodkreet van de natuur.

Wij hadden geen andere keus, dan u om hulp te vragen.’

Er rolden tranen uit de ogen van de wijze uil en ze vielen op de grond.

Met betraande ogen keek hij de lezer van dit verhaal aan.

‘Help ons alsjeblieft…’

 

Geschreven door Jolanda Rhijnsburger.

 

 

 

 


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!

Commentaren: 13
  • #13

    Paula vandeput (woensdag, 17 juli 2019 23:29)

    Erg mooi verhaal met veel waarheid want de mens vernield zoveel natuur dat er voor onze dieren maar weinig meer over blijft. En denk ook maar eens aan de klimaatverandering!!

  • #12

    Suzi Winkelgrund (woensdag, 17 juli 2019 12:12)

    Heel mooi verhaal! Wij mensen mogen indedaad beter opletten wat we wel en niet mogen doen.

  • #11

    Carine Decramer (zondag, 23 juni 2019 08:39)

    Heel mooi in tijd dat nodeloos zoveel bomen gekapt worden, ik wordt altijd verdrietig als ik lees hoeveel bomen terug gekapt zullen worden

  • #10

    carina (donderdag, 06 juni 2019 20:31)

    weer een prachtig verhaal met een waarheid van de natuur bedankt en als ieder zorgt voor een stukje natuur in zijn eigen tuin en bossen komt het nog goed .

  • #9

    Jo schindhelmDan (donderdag, 06 juni 2019 11:34)

    Dan besef je pas waar de mens mee bezig is.ALs we allen wat meer om de natuur geven kunnen we ze nog redden en wordt de wereld er ook beter van.

  • #8

    Young Alexandra (donderdag, 06 juni 2019 09:18)

    Hallo,

    Wat een prachtig verhaal met zoveel waarheid in. Spijtig genoeg maakt de mens heel veel kapot en de natuur en de dieren zijn daar ook het slachtoffer van. Bij heel veel mensen draait alles rond geld waardoor er zoveel stuk gaat. En zowel de natuur en de dieren en ook de mensheid dragen daar de gevolgen van. Het wordt echt tijd dat we er iets gaan beginnen tegen te doen. Ik hoop dat ik van jou nog prachtige verhalen met een prachtige inhoud te lezen krijg.

    Met vriendelijke groeten

  • #7

    Odette (woensdag, 05 juni 2019 20:40)

    Ik ben zeer blij met dit verhaal want dat is inderdaad de waarheid
    Iedereen staat met elkaar in verbinding maar niet iedereen is zich daar nog bewust van ....jammer want daardoor gebeuren er dingen die grote gevolgen hebben....
    Ook ik heb al elfjes en boomwezens mogen zien
    Het is zo een mooie en liefdevolle wereld....die beschermd moet worden en niet verloren mag gaan
    Men moet zich meer bewust worden van de dingen die echt tellen en dat is niet altijd geld of winstbejag

  • #6

    Elise van Raam (woensdag, 05 juni 2019 17:54)

    Jolanda wat een mooi verhaal. Het komt zo levensecht binnen .
    Het doet zo’n pijn om alle mooie bomen te zien verdwijnen, maar met deze mooie uitleg van alle bewoners is het zo helder wat we er allemaal mee aanrichten. Ik ga het gauw delen❤️

  • #5

    Aly Bralds (woensdag, 05 juni 2019 15:50)

    Prachtig verhaal. Toen ik er aan begon, kon ik er niet meer mee ophouden.
    Dank U wel..

  • #4

    Odie Musters (woensdag, 05 juni 2019 13:56)

    Wat een prachtige verhalen vertel je en allen met een waarheid waar wij mensen aan voorbij gaan

  • #3

    Trudie Meijer van Dalen (woensdag, 05 juni 2019 12:06)

    Een mooi verhaal hier in Haarlem hebben ze niet goed geluisterd helaas een oud bos waar goede bomen staan moeten 16 gezonde bomen gekapt worden voor een parkeer plaats,ik hoop dat de bomen in het bos vertellen dat het een wel slecht idee is

  • #2

    Jeannette Horstink Pronk. (woensdag, 05 juni 2019 11:51)

    Lieve Jolanda

    Velen waaronder wij maak je blij met je prachtige verhalen.
    Zij zijn met liefde, en zorgvuldig geschreven.
    Dank je wel, en veel liefs ❤️

    Jeannette.

  • #1

    Jannij (woensdag, 05 juni 2019 10:41)

    Wat een mooi verhaal ❤