Onmacht


"En nu hou je op!"
Een meisje van amper drie jaar oud keek omhoog naar haar mama.
"Ik ben je nu zat! Kun je niet één keer doen wat ik je zeg!
Altijd moet ik alles herhalen! Verdomme!!"
Het mondje van het kleine meisje begon te trillen, ze wist dat mama liever niet had dat ze huilde, maar ze kon er niets aan doen…
Haar ogen stroomden vol met tranen en snel veegde ze tranen uit haar ogen en van haar wang af.
Maar het was te laat…
"Zit je nu alweer te huilen, je weet dat mama daar niet van houd.
Als je nu niet stopt met huilen zet ik je in de kinderstoel!"
Het kleine meisje keek naar haar kinderstoel.
Haar kinderstoel was nu haar gevangenis geworden.
Als ze daar in zat en stil bleef zitten dan werd mama niet boos op haar.
Het enige wat ze mocht, was stil naar de tv kijken.
Maar ze wilde niet die kinderstoel in.
Ze wilde spelen.
Ze wilde net als de kinderen in de straat met water en zand spelen.
Lekker vuil worden en met verf en stoepkrijt op de oprit tekenen.
Maar mama wil dat niet, mama doet de hele dag alleen maar schoonmaken en schreeuwen.
Het meisje kreeg weer tranen in haar ogen en langzaam gleden ze over haar wang naar beneden.
Voor ze kon reageren vloog ze door de lucht en werd met één hand van mama in haar kinderstoel gezet.
"Dat doen we met meisjes die niet willen luisteren!!" Schreeuwt mama.
De tv werd aan gezet en het kleine kind wist dat ze nu voor uren gevangen zat.
Gelukkig reed er een auto de oprit op.
Het was die lieve vrouw van de jeugdzorg.
Snel haalde moeder haar dochter uit de kinderstoel, gooide een doos met blokken op de grond en zette haar dochter er bij.
"En nu spelen! Als je lief bent dan krijg je straks een frikadel". Zei moeder snel.
Het meisje ging met haar blokken spelen en de aardige dame kwam binnen.
“Wat leuk, ben jij zo lief aan het spelen?" Vroeg de dame.
Het meisje keek de vrouw met waterige ogen aan en knikte van ja.
Moeder was nu heel erg lief tegen haar.
Ze hielp haar met het eten van een ijsje die door het warme weer zo lekte, mama schreeuwde nu helemaal niet.
Ze kreeg van mama kusjes en lieve woordjes.
Mama nam haar op schoot en zong leuk kinderliedjes met haar.
Papa maakte grapjes met haar en kietelde haar onder haar voeten waar ze weer heel hart om moest lachen.
Het was een heerlijke middag.
Tot het tijd was dat de dame weer weg moest.
Haar hart stond bijna stil. Nee ze mag nog niet gaan!
Dan is mama en papa niet lief tegen mij!
Maar ze wist dat als ze dat zal zeggen dat ze dan straf krijgt, heel veel straf.
En dat mama haar dan nooit, maar dan nooit meer lief zal vinden.
Want dat had mama haar zelf gezegd.
Met een trillend mondje gaf ze de dame een handje.
En mama zei; "ohh wat lief… ze vind u zo lief en zo jammer dat u weg gaat".
De dame gaf haar een knuffel en zei zacht in haar oor, goed naar papa en mama luisteren, zij houden heel veel van jou.
Het meisje keek naar beneden en knikte van ja.
En kleine tranen dropen over haar wangen naar beneden toen ze de auto hoorde weg rijden.
Moeder greep haar bij haar arm en tilde haar op de kinderstoel in.
"En nu wil ik je voorlopig niet meer horen, begrepen!"
En ze knikte zachtjes en zei; "ja mammie". 

Geschreven door Jolanda Rhijnsburger 13-08-2018

 



Wilt u ook een reactie achter laten?

 Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!


Commentaren: 0