De dood


Een vrouw staat voor het raam, zoals vaak ’s ochtends, kijkt ze naar de lucht en staart naar de vogels die langs vliegen.
Het is nog vroeg als ze naar buiten kijkt.
De straten zijn nog stil en de wereld is nog niet helemaal wakker.
Het is volop zomer de bloemen bloeien en een vlinder vliegt van bloem naar bloem.
Heerlijk vond de vrouw dit, de rust die nog in het huis aanwezig was, de stilte van de natuur en de schoonheid die ze uitstraalde.
Ze deed de deur open en liep naar buiten.
Onder de boom had ze een bankje staan.
Nu het weer zo mooi was, zat ze iedere morgen even onder de boom.
Hier vertelde de vrouw haar zorgen die ze had, maar ook de herinneringen aan haar dierbare vriendin die onlangs overleden was, kwamen hier bijeen.
Ze had hier echt afscheid van haar genomen.
Hoofd tegen hoofd hadden ze tegen elkaar aan gezeten.
Even leek het of de wereld om hen heen niet bestond, heel even was het één zijn met haar zo sterk.
Zij tweeën, hoofd tegen hoofd namen afscheid van elkaar in volle bewustzijn.
Toen haar vriendin nog even tegen haar aan ging liggen kwam daar die ene vlinder aan gevlogen.
Heel even ging het op haar knie zitten om vervolgens weer weg te vliegen.
Ze wisten het allebei, het einde nadert.

De vrouw dacht aan haar vorige vriendin.
Een ander huis, een andere plek maar dezelfde ervaring.
Ook daar zat ze samen met een vriendin.
Ze keken naar een vlinder die van bloem naar bloem vloog.
Rond hen was het stil en in volle alertheid keken ze naar de vlinder.
Opeens vloog de vlinder op haar af en ging op de vrouw haar knie zitten, bleef daar enkel seconden zitten en vloog vervolgens weer terug naar de bloem.
De vrouw had dit nog nooit eerder meegemaakt en vond het een bijzonder moment.
Zo vloog de vlinder weer naar haar toe en landde weer op haar knie.
Nu bleef de vlinder nog langer zitten dan daarvoor.
De vrouw kon de vlinder nu goed bekijken en de bewustzijn schok die deze vlinder teweegbracht was groot.
Ze was even één in het moment, het was of de wereld om haar heen stil viel, ze vond het zo een bijzondere ervaring.
En de vlinder vloog weer terug naar de bloem.
De vrouw bleef samen met haar vriendin kijken naar de vlinder.
Totdat de vlinder nog eens bij haar op de knie ging zitten.
Dit was echt speciaal. Tot drie keer toe was de vlinder haar op komen zoeken.
De vrouw was ontroerd, ze voelde zich zo bevoorrecht, dat ze dit mee mocht maken.
Wat de vrouw niet wist was dat deze vlinder haar iets aankondigde.
Iets wat heel snel zou gebeuren.
Een uur later was haar lieve vriendin overleden.
De vrouw onder de boom huilde zachtjes, dikke tranen liepen over haar wangen naar beneden.
Ze kon deze pijn die ze in haar droeg maar niet loslaten.
Overal waar ze keek zag ze haar trouwe vriendin.
Als ze ging wandelen voelde ze dat haar vriendin achter haar aan sjokte.
Als ze zo huilde dan voelde ze haar dicht bij haar en ze wist dat zij haar wilde troosten.
De dood was te vermoeiend, de dood was te pijnlijk voor haar.
Maar ze kan er niet aan ontsnappen, het is overal aanwezig, het ligt altijd op de loer.
Ze stond op en liep weer het huis binnen.
Ze gaf haar beste vriend te eten en aaide hem over zijn kop.
De angst om ook hem te moeten verliezen was groot.
Maar tot die tijd zal ze proberen niet op de dood te jagen. Ze zal de dood met rust laten, tot deze zich aandient en opeist wat hij terug wil hebben, haar trouwe vriend.

© Jolanda Rhijnsburger 


Wilt u ook een reactie achter laten?

 

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!

Commentaren: 0