Een vogel


 

Ik ken een vrouwtje, dat op een dag uit het raam van haar huisje keek.

Ze zag in één van de bomen in haar tuintje een prachtige vogel zitten.

De bom, die ze jaren geleden had gepland met haar zoontje. Hij was toen nog maar 8 jaar oud.

Het was een belangrijke boom voor haar.

De boom had een herinnering bij zich en ze hield van deze boom.

Haar zoontje was als gevolg van een ongeluk om het leven gekomen en haar verdriet was nog steeds niet gestild.

Bij deze boom was haar lievelingsplek. Op momenten, dat zij het weer eens heel zwaar had en haar kind zo vreselijk miste, ging ze onder de boom liggen en dacht dan aan haar kleine jongen.

Nu was ze erover verrast, dat er een prachtige vogel in deze boom zat.

Er zaten wel vaker vogels in deze boom, maar zo’n mooie had ze nog niet gezien. De vogel begon te zingen en ze kreeg tranen in haar ogen.

Het ontroerde haar, zo mooi en zo zuiver klonk het vogellied.

Dit was het lied, dat zij vroeger neuriede, als haar jongen dicht tegen haar aan bij haar op schoot zat. Zo viel hij dan langzaam in slaap. Deze prachtige vogel floot ditzelfde lied.

Ze wist het nu heel zeker. Haar kleine jongen was dicht bij haar. Deze vogel wilde haar laten weten, dat de kleine jongen haar niet vergeten was.

 

© Jolanda Rhijnsburger

 


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!

 

 


Commentaren: 0