Moeder en dochter


 

Heel lang geleden woonden er in een land, hier niet ver vandaan een moeder met haar kind.

Dit kind was het liefste wat ze ooit had gehad en ze was God zo dankbaar, dat ze dit geschenk mocht liefhebben.

Haar hele leven draaide om haar kind. Ze deed er alles aan om haar kind gelukkig te maken en andersom deed het kind hetzelfde bij haar moeder.

Ze hadden zoveel liefde voor elkaar, dat ze geen dag zonder elkaar konden.

Het was een mooi gezicht, als je hen samen hand in hand over de velden zag lopen. Genieten van de kleine dingen om hen heen en de liefde voor elkaar werd met de dag sterker en sterker.

Hun leven was niet altijd leuk. Op een dag werd het kindje ziek en de dokter moest gehaald worden.

Het ging niet goed met het kindje, en moeder zat dag en nacht aan het bedje van haar kind. 

Het was een zware tijd, maar hun liefde werd nog sterker en sterker.

Op een dag zei het kindje tegen haar moeder; ‘Mama, als ik hier niet meer ben, moet u niet verdrietig zijn. Ik zal altijd bij u zijn en ik zal er mijn best voor doen, dat u mij kunt horen.

Niet veel later verliet het kindje deze wereld, liggend in de armen van haar moeder.

Het was een verdrietige tijd voor moeder en ze huilde veel. 

Haar liefde voor haar kind was ook zo groot geweest.

Op een nacht werd moeder wakker. Haar kindje stond voor haar bed.

Moeder begon meteen te huilen. Het kind liep naar haar moeder toe en zei; ‘Maar mama, ik heb gezegd dat ik altijd bij u zal zijn. Ik heb ook gezegd dat u geen verdriet moest hebben. Ik ben immers dicht bij u.’  

Moeder hield op met snikken en nam haar kind heel even in haar armen.

Het was weer fijn om haar te voelen en te ruiken. Ze had haar zo gemist. 

Het kind keek in de ogen van haar moeder en zei; ’Mama, ik ben gelukkig hier. Ik kan nog steeds elke dag bij u zijn en ik kan spelen met kinderen, die net al ik hier zijn. Het is hier mooi, en de Engelen geven ons les. Les over liefde en geluk, maar ook over verdriet en over pijn.

Ik weet dat u pijn hebt mama, maar die pijn komt wel voort uit liefde. Liefde voor mij mama. Ik ben geen pijn mama, ik ben liefde, en liefde is mooi en wat mooi is, kan en mag geen pijn doen. Begrijpt u mij mama?’  

Het kindje had de tranen in haar ogen staan en liet ze vallen op de handen van haar moeder.

Het leken net diamantjes zo mooi.

Haar moeder had begrepen wat haar dochter haar had verteld. Ze was dicht bij haar en als ik steeds maar huil en pijn heb, dan kan ik haar niet voelen, doordat ik meer met mijzelf bezig ben dan met haar.

Haar kind knikte, ze wist dat haar moeder het begrepen had en ze gaf haar een kus op haar wang.

‘Mama!’ Zei het kind. ‘Ik ben zo vaak als ik kan bij u. Het is niet erg als u mij een keer vergeet en dat u ook gelukkig bent met het leven. Ik ben immer dicht bij u.’

‘Laten wij een afspraak maken, mama. Laten we afspreken, dat ik iedere keer voor u gaat slapen bij u ben.

Dan zijn we beiden hier en dan kunnen wij elkaars liefde weer voelen.  

Het is een zo’n mooie wereld mama waar ik nu ben. Ik ben zo blij dat ik hier mag zijn.’

Haar moeder wilde weer gaan huilen, maar haar kind pakte de hand van haar moeder; ‘Ik hou uw hand nu vast moeder en ik laat nooit meer los.

Als ik in uw gedachten ben denk dan, dat ik nog steeds, zoals we samen over de velden zwierven uw hand vasthoud.’

Moeder knikte en viel rustig in slaap. Het meisje gaf haar een kus op haar voorhoofd en zei zachtjes in haar oor; ‘Ik ben altijd bij u moeder.’ En ze verliet de kamer.

 

 

© Jolanda Rhijnsburger.


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!

 

 


Commentaren: 1
  • #1

    Sylvia (donderdag, 04 juni 2020 16:21)

    Prachtig healing verhaal!
    Is het niet met* verhalen *dat we elkaar beter begrijpen en de wereld mooier maken! �