Voorbij het nulpunt

 

Lieverd, mag ik van jou de suiker?

De man pakt de suiker en geeft het aan zijn vrouw.

De vrouw pakt het aan, legt de deksel op tafel en met een klein tangetje pakt ze er een klontje suiker uit en plaats het dekseltje weer terug.

Zwijgzaam dronk ze haar kopje koffie op.

Het is stil, hij en zij zijn stil.

Ieder met zijn eigen gedachten, ieder in een andere wereld.

De vrouw neemt haar laatste slok koffie en staat op.

Schoof haar stoel aan en liep weg van tafel.

Haar man knikt haar na.

 

De man kijkt door het raam.

Hij ziet auto’s en fietsers voor bij gaan.

Hij ziet mensen langs lopen die nat geworden zijn van de regen.

Hij ziet kinderen door de plassen stampen.

De man lacht, hij voelt hun plezier.

Waar blijft de tijd, was hij nu nog maar kind maar dan wel met die bewustzijn die hij nu heeft, dan zal ik alles anders doen.

Dan zou hij net als die kinderen bewust in die plassen gaan stampen.

Heel bewust, zodat ik later als ik groot ben alleen maar bewuste ervaringen heb gehad.

Dat hij terug kan kijken op een leven dat goed was geweest.

Nu was hij niet gelukkig.

Zijn leven was een aaneenkoppeling van nare gebeurtenissen.

Hij was zicht hier bewust van en probeerde nu anders te gaan leven, andere gedachten, ander bewustzijn.

Maar toch bleven er oude patronen achter waar hij zich van bewust was, maar nog niet van zichzelf kon ontdoen.

Hij werd nog steeds snel jaloers, en was bang om alleen achter te blijven.

Bang om nergens bij te horen.

Hij wist dat deze emoties sterk in zich zelf aanwezig waren, maar hij wist niet hoe hij deze emoties om kon draaien en los te laten.

Ook hiervan was hij zich van bewust.

De man stapte van tafel en legde wat geld op het schoteltje dat de ober hem had gebracht.

Hij liep naar zijn vrouw en deed zijn jas aan.

Gearmd liepen ze het cafeetje uit.

 

Het is avond,

De man kijkt naar zijn vrouw.

Ze is lief, hij houd oprecht van haar.

Ze is alles wat hij in een vrouw mooi vind, een lot uit de loterij.

Maar omdat hij zo van haar houd is zijn jaloezie en de angst voor alleen zijn groter geworden.

Hij is zich daarvan bewust.

De man gaat in een lotus houding zitten.

Hij ontspant zijn lichaam steeds meer en meer.

Net zolang totdat elk vezel in zijn lijf rustig geworden is.

Gedachten zijn er niet of nauwelijks.

Hij is zo stil, volledig in rust.

Hij ziet een fel licht op hem af komen.

En blijft voor zijn derde oog hangen.

De man denkt niet, maar laat het gebeuren.

Het licht verzwakt iets en hij ziet een man in het licht staan.

De man komt wat dichter bij en buigt zich wat voorover.

De man nog zittend op de grond ziet een gezicht voor hem, een gezicht van een Meester.

Het gezicht is vriendelijk en lacht.

De Meester gaat weer recht op staan en het felle licht achter en rond hem verzwakt nog meer.

De man ziet de Meester nu nog duidelijker.

Meester Krishna was naar hem toe gekomen.

Meester Krishna is de Meester van de achtste straal.

Hij heeft als taak, mensen te laten in te laten zien dat wij als mens anders zijn dan wij denken die wij zijn.

Meester Krishna laat mensen zien wat hun blokkades nog zijn en helpt hen dit los te laten.

Meester Krishna laat jou met liefde naar je eigen nul punt komen.

Hij houd jou onder zijn bescherming, om het tot een goed einde te brengen.

Meester Krishna is oud, maar jong van geest.

Meester Krishna is een Meester van liefde, licht en bewustzijn van de achtste straal.

Hij loopt in de tijd door verschillende bewustzijn werelden  en help mensen over hun eigen nul punt heen te komen.

Hij is één van de helpers vanuit de Bron van licht.

Meester Krishna helpt, begeleid en doorbreekt oude patronen, tot dat er geen patronen meer zijn.

Geen angst, geen pijn, geen jaloezie, geen haat.

Alleen maar Nu ( Nulpunt/Balans)

Meester Krishna brengt je naar een bewustzijn die andere deuren zal openen.

Deuren die alleen geopend kan en mag worden als je voorbij dat nulpunt bent gekomen.

Meester Krishna zal je daar heen brengen.

 

De man had alles bewust mee gekregen.

Hij vertrouwde op zijn Meester.

Het is tijd, om ook deze oude jas van zich af te werpen.

En ze spraken af dat ze elkaar heel veel zouden gaan zien en dat het loslaten van deze oude patroon zeer binnenkort verleden tijd zou zijn.

De man deed zijn ogen open en hij wist dat het goed was.

 

Copyright:

Jolanda Rhijnsburger