Vrij zijn.


 

Het is een mooie zomerse dag. Een vrouw staat in haar tuin en kijkt naar boven.

Ze kijkt naar de ganzen, die over komen vliegen.

Ze heeft het altijd zo fascinerend gevonden, dat deze ganzen zo’n lange reis gaan maken.

Een reis over land en meren om in een warmer gebied te gaan broeden.

‘Wat een heerlijke reis moet dat elk jaar zijn.’ Dacht de vrouw.

‘Wat ben je als vogel toch vrij. Je kunt gaan en staan waar je wilt. Er is niemand die tegen je zegt, dat mag je wel doen of dat mag niet’.

Je spreidt je vleugels uit, neemt een aanloop en je wappert een aantal keren met je vleugels en je bent in die vrije ruimte.

Je zweeft, je leeft. Je bent je bewust van al het moois waar je overheen vliegt.’

De vrouw zuchtte.

Een heel klein beetje kende ze dat gevoel.

Als ze in een vliegtuig zat dan keek ze ook altijd naar beneden. Dan zag ze de wolken, de opgaande zon en de ienie-mini huisjes, de rivieren en de bergen met de besneeuwde toppen.

Ja, dan was ze heel even net als de ganzen die nu over haar heen vlogen.

Binnen kort gaat ze ook een reis maken.

Een reis voor altijd.

Een andere woning, een andere omgeving, weg van hier.

Ze keek naar het huisje waar ze haar hele leven in heeft gewoond.

Het was oud en versleten. Niet meer bewoonbaar.

Ze keek weer naar boven, naar de lucht. De ganzen waren al overgevlogen en de vrouw keek blij.

Niemand die haar kent, niemand die haar nog zal zeggen wat ze moet gaan doen. Een leven wat ze helemaal zelf in mag vullen.

Een nieuwe reis, een nieuw leven, een tweede kans om volledig gelukkig te zijn.

Vrij zijn van alle beperkingen.

 

 

Geschreven door Jolanda Rhijnsburger.


Wilt u ook een reactie achter laten?

Dan bent u van harte welkom in mijn gastenboek!

 

Commentaren: 0