Lessen voor de ziel
Zo nu en dan krijg ik teksten door die van Opgestegen Meesters zijn.
Zij willen iets duidelijk maken wat voor ons belangrijk is, voor onze eigen zielen-pad.
Een duidelijk andere energie, maar niet minder liefdevol.
Zij zijn echte leraren vanuit de Hemelse sferen en doen er alles aan, om ons verder op weg te helpen.
Geniet van de lessen van onvoorwaardelijke liefde.
Een meisje trekt haar nieuwe jas aan en praat met haar moeder over kinderen die ’s morgens alles alleen moeten doen. Haar moeder legt uit dat zelfstandigheid twee kanten heeft: het kan kracht geven, maar een gebrek aan liefde kan kinderen ook laten zoeken buiten zichzelf. Pas door loslaten en accepteren vinden zij rust en liefde in zichzelf. Het meisje hoopt dat elk kind die liefde mag ontvangen, terwijl de moeder beseft dat zij dat pad zelf ook heeft gekend.
Een meisje vraagt haar moeder waarom haar vader is weggegaan. De moeder weet het niet en vertelt dat er geen ruzie was; ze hadden juist gelachen om het meisje dat achter een vlinder aan rende. Het meisje omhelst haar moeder en beseft dat ze nu met z’n tweeën zijn. Langzaam komt opluchting: de liefde voor de vader vervaagt, terwijl moeder en dochter samen de warmte van de zon en hun band koesteren.
Een jongetje vindt de geschiedenisles saai en verlangt naar leren over het echte leven. Hij stelt voor om buiten te ontdekken: dieren, planten en natuur. De Meester stemt toe, en de kinderen ervaren een middag vol praktische lessen die veel boeiender zijn dan theorie. Vol enthousiasme keren ze terug naar school, maar de volgende dag grijpt de Meester weer naar het geschiedenisboek, ondanks hun nieuwe ontdekkingen.
Lang geleden leefde een stil meisje in een fantasiewereld vol liefde, elfjes en engeltjes, waar iedereen gelijk was en geluk heerste. Naarmate ze ouder werd en pijn ervoer in de echte wereld, verdween die magische wereld langzaam. Als volwassen vrouw verloor ze het contact met haar fantasie en haar hart. Tot ze opnieuw naar zichzelf leerde luisteren en de liefde in haar hart terugvond. Zo kwam de magie terug in haar leven, sterker en echter dan ooit tevoren.
Als een vrouw wakker word, stapt ze uit haar bed en kijkt door het raam naar buiten. Het beloofd een mooie dag te worden, en ze hoort de vogels hun ochtendlied zingen.
De warmte van de eerste zonnestralen strelen haar gezicht, en ze voelt zich heel even gelukkig. Langzaam word haar denken wakker en de gedachtes komen één voor één door haar hoofd voorbij.
Het zijn geen leuke gedachtes en de vrouw word onrustig.
De angst die aan deze nare gedachtes vastzit heeft haar gelijk in zijn greep.
Als je goed naar jezelf kijkt en je dagelijkse denken onderzoekt, dan kom je erachter dat je verschillende stemmetjes in je hoofd hebt. De ene keer is het super lief, de andere keer kan het boos worden, gaan huilen of gaan schreeuwen.
Dit is een verhaal van lang geleden.
Het verhaal komt oorspronkelijk uit het oude Egypte en is in de vergetelheid geraakt door de jaren heen.
Toen die tijd was alles anders en het land was vruchtbaar.
De man waar ik over wil vertellen was de oude hofmeester die de Farao hielp met al zijn kennis.