~ ♥ Paasdagen ♥ ~

Vandaag is het tweede paasdag.
Het is Ronald zijn verjaardag, maar voor ons hangt er een zware sluier over deze dag.

De paasdagen zullen voor ons nooit meer hetzelfde zijn.
Ook al vallen de data van verlies niet elk jaar precies samen met Pasen, het blijft een beladen tijd.

Jaren geleden, op tweede paasdag, kreeg ik het telefoontje dat de vader van mijn twee kinderen was overleden.
Plotseling, uit het niets.
Zijn aorta was gescheurd. Tijdens het lopen viel hij neer… en hij was er niet meer.

Een onwerkelijke en zware periode brak aan.
Mijn kinderen, toen 17 en 18 jaar, waren in één klap hun vader kwijt.

Alsof dat nog niet genoeg was, veranderde er ook veel voor Jesse.
Hij zou bij zijn vader gaan wonen — een mooie tussenstap naar zelfstandigheid.
Omdat dat niet meer mogelijk was, koos hij ervoor om in Groningen te gaan wonen, waar hij studeerde.

Een jaar later, op eerste paasdag, overleed mijn schoonvader na een kort ziekbed.
We zaten midden in een achtbaan van verlies en verdriet.

Rond die tijd kwam het nummer “Roller Coaster” van Danny Vera uit —
alsof het precies verwoordde waar we doorheen gingen.

De crematie van Ronalds vader viel op Ronald zijn 40-ste  verjaardag.
Momenten die voor altijd met elkaar verbonden zijn.

Nu zijn we acht jaar verder.
Er is veel gebeurd in de tussentijd. Meer familieleden zijn ons ontvallen…
en vorig jaar ook onze Jesse.

En ineens, op dagen zoals deze, word je teruggeworpen in de tijd.
Alsof je weer even in die oude blauwdruk stapt en alles opnieuw voelt.

Het gemis van mijn zoon is intens.
Soms zelfs nog intenser op dit soort dagen.
Maar ook zijn liefde is er — en die zal altijd blijven.

De paasdagen zijn voor ons veranderd.
Geen gewone feestdagen meer, maar dagen van herinnering.

Herinnering aan onze dierbaren, aan liefde, en aan alles wat nooit verloren gaat.