“Jesse, in liefde draag ik mijn kruis”

Ik heb dit eerst niet durven delen, omdat het heel persoonlijk is.
Maar achteraf voelt het misschien ook als iets belangrijks om te vertellen.

De avond voordat wij hoorden dat Jesse er niet meer was, was een bijzondere avond.
Het hele weekend voelden we ons onrustig, alsof er iets stond te gebeuren… maar we wisten niet wat.

Het was warm en ik kon niet slapen.
Ik ben naar de logeerkamer gegaan en heb mijn Engelen, Lichtmeesters en Gidsen gevraagd wat ik moest doen.
Ik voelde namelijk dat ze mij iets wilden laten zien.

Er was een sterke energie bij mij aanwezig.
Ik kreeg het gevoel dat ik midden op het bed moest gaan liggen, op mijn rug, met mijn armen gespreid.

Ik deed wat mij werd ingegeven…
En in dat moment zag ik dat mijn polsen vastgebonden werden en dat ik een kruis te dragen kreeg.

Ik voelde mij hangen…
maar tegelijk voelde ik ook een diepe liefde van de energie die bij mij was.

In mijn gedachten ging ik langs alle mensen die overleden waren en gaf hen bloemen.
Ik zag hun gezichten… de één duidelijker dan de ander…
en ik zag hoe ze de bloemen aannamen.

Daarna stuurde ik bloemen naar de mensen om mij heen:
mijn ouders, mijn familie, mijn man en mijn kinderen.

Hun gezichten zag ik niet… behalve dat van Jesse.

Hij keek mij aan… en hij lachte.

Op dat moment wist ik nog niet dat hij was overleden.
Maar toen wij later het nieuws kregen, viel alles op zijn plek.

Ik wist… dat ik een zwaar kruis te dragen had en dat ik op die avond, zonder het te beseffen,
al werd voorbereid op zijn heengaan.