***  De Verzamelaar ***

Een oude man zat tegen een boomstam aangeleund en keek om zich heen.

Hij vond het fijn om zijn gedachten te onderzoeken en zo tot inzichten te komen.

In de verte zag hij een kleine rode eekhoorn die rond de hazelaar aan het zoeken was.
Hij was aan het verzamelen.

De oude man glimlachte.

Wij mensen zijn niet veel anders dan die kleine eekhoorn, dacht hij.
Wij verzamelen gedachten en emoties.
We onthouden alles wat niet leuk was.

Zodra iemand boos op ons is, of er gebeurt iets wat ons raakt, zoeken we onbewust in onszelf naar dezelfde ervaringen die daarop lijken.
Alsof we ze opnieuw oprapen en bewaren.

De oude man wist al lang dat we deze gedachten niet meer hoeven vast te houden.
Dat we emoties mogen loslaten.

Wij hoeven niet te blijven verzamelen zoals die rode eekhoorn.

Verzamelen betekent dat er te veel is.
Te veel emoties.
Te veel nare gedachten en gebeurtenissen die je onbewust met je meedraagt — en die je ongelukkig maken.

Laat ze los, dacht hij zacht.
Ze zijn niet meer belangrijk.

De oude man stond op en keek nog eenmaal naar de eekhoorn.

Hij glimlachte weer.

“Hou jij het maar bij het verzamelen, kleine vriend.
Voor jou heeft verzamelen een heel andere betekenis.”

En langzaam liep de man zijn pad op.