Het script van de Ziel

Vandaag ben ik opnieuw op verkenningstocht geweest.
Ik noem het maar zo, omdat ik jou alles wil laten zien wat hier, in deze wereld, te zien is.

Ik zal wat meer vertellen over deze sfeer.
Het is fijn om hier te zijn.

Mijn Engel is bij me en ook in deze wereld verlaat hij mij zelden.

Zoals ik al eerder zei: hij is mijn beste vriend, hij kent mij en hij ís mij.

Nu hoor ik je denken: “Hij is mij?” Maar dat klopt.

We liepen samen door de sfeer.

De vijver is onze favoriete plek.

Hier overdenk ik alles en heb ik diepgaande gesprekken met mijn Engel.

Ook ontspannen wij hier en spelen wat met de kikkers die na het zien van ons gelijk op ons afspringen.
Langs de enorme gebouwen met hun bibliotheken lopen we over de gouden en zilveren paden.

Naast de paden staan bankjes en bomen waar je heerlijk rustig kunt zitten.
Ook zijn hier vogels, kikkers, zwanen en vissen, en dit allemaal is om deze sfeer levendig en geliefd te maken, en om haar een paradijselijke uitstraling te geven.

Net als sommige delen van de aarde.

 

Het is hier altijd licht.
Slapen doen we niet, maar we rusten wel uit, en dat kan overal.

Er zijn geen huizen waar mensen in wonen, maar toch zijn ieder op zichzelf.

Ik heb gevraagd hoe dit komt, en mijn Engel antwoordde: “Iedere ziel heeft zijn eigen zielengroep, waarmee zij verbonden is vanaf de eerste sprong vanuit de Bron.

Met hen ben je altijd verbonden.

Jullie leven met elkaar en helpen elkaar om de levenslessen te ontvangen en door te geven.

Je kunt het zien als een theatergroep die door het land trekt.

Nog voordat de reis begint, hebben ze samen hun script uitgekozen.
En nu gaan ze het naspelen, in iedere stad een nieuw deel van het verhaal.

Zo leren ze van elkaar en helpen ze elkaar.
En wanneer bij sommigen hun rol eerder is opgehouden, zijn zij al bijna terug bij de Bron.

Maar ze zijn samen vertrokken… en willen ook als één groep terugkeren.

De Engelen zijn een deel van de ziel.
De ziel kent een hoog- en een laagbewustzijn.

In het hoogste bewustzijn, daar ben ik.
Als hoog-bewustzijnsvorm kan ik mij afgescheiden van het lagere.

Ik ken ons script en weet wat wij als ziel hebben uitgekozen.

Je kunt het zien alsof je je ogen hebt afgedekt.
Je ziet niets, weet niet waar je bent en weet niet wat er komt.
Je leeft volledig in af-gescheidenheid.

En ik als jouw Engel, mag je door fluisteringen sturen.
En jij moet leren vertrouwen…

Dat alles wat je meemaakt, of nog mee moet maken, al in jouw script staat.
En dat wij dit als ziel willen meemaken, omdat we dit van tevoren hebben uitgekozen.

Door dit vertrouwen kun je sneller door ervaringen heen bewegen.
Door de lessen sneller in te zien, ontstaat er een mogelijkheid om als ziel ook de lessen uit andere levens erbij te nemen.

Zo kan je als mens meerdere levens in één leven.
Je gaat als mens opeens anders leven en heel anders doen.

Dus: ik als jouw Engel, ben een deel van jou.
Een deel dat alle levens met je is mee is gereisd.

Maar door mijn hoge bewustzijn sta ik ook in contact met de werelden waaruit wij zijn vertrokken.

 

Alle zielen van de theatergroep willen uiteindelijk ook weer naar huis.
De ene rol is alleen langer dan de andere.

De één heeft veel meer of juist minder ervaringen nodig om terug te keren dan de ander.

Ook dit is van tevoren uitgekozen.

De hoofdrolspelers zijn daarom vaak langer onderweg.

Iedere ziel binnen de theatergroep krijgt dezelfde lessen in bewustzijn.
Alleen heeft de één deze na een aantal levens al doorgrond, terwijl de ander er langer over doet.

Maar dat wil niet zeggen dat de één beter is dan de ander.
Nee, degene die er langer over doet, leert alles stap voor stap en omvat uiteindelijk het geheel.

Terwijl een ander in één ervaring alles leert.
Ook dat is van tevoren afgesproken.

 

Je kunt de mensen op aarde zien als de hoofdrolspelers.

Ze begonnen ooit als babyziel, en werken zich door vele levens heen op naar een jonge ziel, een jongvolwassen ziel, een volwassen ziel…en tot slot naar de oude ziel.

Net zoals je naar school gaat.

Op aarde leven zielen die nog baby of kleuter zielen zijn, maar ook zielen die al heel oud zijn.

Dit alles leeft door elkaar heen.

Iedere ziel, of het nu hier op aarde is, of in andere levens en werelden, maakt deze zielenreis mee: van babyziel tot oude ziel.

Op het bewustzijnsniveau dat hoort bij de wereld waarin zij leven.

 

We hebben het gehad over de wezens die de aarde ooit kwamen bezoeken.”
Ik knikte.

“Deze wezens waren toen jonge zielen.
Hebzucht, macht en strijd waren thema’s waar zij mee resoneerden.

Maar nu zijn dezelfde wezens oude zielen geworden.
En nu moeten zij, net als de mens, terugkijken op wat zij anders hadden kunnen doen.

Daarom helpen zij nu, vanuit hun wereld, met hun liefde en bewustzijn de zielen waarmee zij op aarde verbonden zijn.

In wezen zijn alle zielen op aarde met hen verbonden.
Maar jonge en volwassen zielen staan daar nog niet altijd voor open, zij zijn nog niet klaar om hun hulp te ontvangen.

Oude zielen daarentegen weten dat het begin het einde is, en het einde weer het begin.

Zij zullen voelen dat zij geholpen worden door wezens die contact met hen maken.

Nogmaals: alles staat als een script vast.

 

Nu, terugkomend op jouw vraag waarom hier in de hemel veel mensen op zichzelf zijn…

Dat is omdat zij een andere zielsverbinding hebben.
Zij komen uit een andere zielengroep.

De mensen met wie jij wél hebt gesproken, behoren bij jouw ziel.
Dat voel je. Er is herkenning naar elkaar, en je weet in welke levens jullie elkaar hebben gezien.

Alleen bevind jij je nu in een sfeer waar nog niet veel van jouw groep kunnen zijn.
Daarom is het belangrijk om elkaar te helpen.

Jij helpt je moeder, je vader, je zus…en je opa, zijn vrouw en zijn dochter.

Zo helpt iedereen elkaar.

 

Ook ik help jou.
En zo helpen alle Engelen en wezens iedereen, want alles is met elkaar verbonden.

En ooit is alles weer samen.”

Ik bedankte mijn Engel voor zijn uitleg.

“De wereld van God zit goed in elkaar”, zei hij glimlachend.
Maar opeens keek ik hem aan.

“Maar hoe zit het dan met de levens die na mij komen?
Je hebt gezegd dat alle levens tegelijk worden geleefd.
Betekent dat dan dat er heel veel Engelen zijn die op jou lijken?
Dat jij, net als de ziel, in heel veel kleinere delen bent afgesplitst?”

Ik keek mijn Engel vragend aan.

En hij glimlachte.

“Jij begrijpt de weg van God, mijn jongen.
Het is groots, het is weids, maar tegelijk zo liefdevol.

Niemand is alleen.

Dat is de grootste les. Laat dit één grote les zijn voor ons allemaal.” 

En we liepen samen verder door de sfeer om uiteindelijk terug te keren naar onze favoriete plek, de vijver met zijn kikkers.