Ik kreeg een vraag van een lezer: ervaart een overledene pijn tijdens een crematie?

Ik heb deze vraag voorgelegd en het antwoord dat ik mocht ontvangen, luidt als volgt:

Wanneer het aardse lichaam is losgelaten, is de periode tussen het overlijden en het overgaan naar de hemel van groot belang voor de ziel.

De ziel bevindt zich als het ware tussen hemel en aarde.

In de meeste gevallen is er al contact gemaakt met de hemelse sferen en kan de ziel met andere ogen naar haar leven op aarde kijken. 

De ziel ziet wat met liefde is gedragen en begint onderscheid te maken tussen verschillende bewustzijnslagen.

In deze periode kijkt zij ook naar de mensen die achterblijven.

Zij leert hoe het in gedachten van hier naar daar kunnen reizen en maakt haar eigen begrafenis of crematie bewust mee.

De vraag was of iemand die overleden is pijn voelt tijdens een crematie. 

Het antwoord dat ik mag geven, is dat de ziel ziet hoe het lichaam wordt gecremeerd.

Er bestaat nog altijd een verbondenheid met het aardse omhulsel, omdat dit lichaam hem of haar tot dat moment heeft gedragen en veel heeft meegemaakt.

Met eerbied wordt naar dit lichaam gekeken.

Vanuit dankbaarheid laat de ziel het uiteindelijk los.

Er is geen fysieke pijn zoals wij die op aarde ervaren.

Wel wordt het loslaten van het aardse lichaam en de blauwdruk die daarin besloten ligt gevoeld, maar niet als pijn. Het wordt eerder ervaren als een bevrijding.

Volgens deze visie bestaat er dus geen pijn wanneer het lichaam wordt gecremeerd.

Door de verbranding komt de blauwdruk van het lichaam ineens los, terwijl dit proces bij een begraving geleidelijker verloopt.

Vanuit dit spirituele perspectief wordt crematie soms gezien als beter voor de ziel, maar begraven worden kan eveneens een keuze zijn die de ziel vooraf heeft gemaakt.

Dit hoort dan bij de ervaring die de ziel heeft uitgekozen om doorheen te gaan.